U bevindt zich hier: Oefeningen Rond spelling  
 OEFENINGEN
Rond spraakkunst
Rond spelling
Rond taalgebruik

OEFENING 9

Thema: Hoofdletters & Samenstellingen

Belangrijk:
Indien een oefening niet functioneert, gelieve dan Javascript toe te laten in de opties van uw browser.

Onderwerp:

Het gebruik van hoofdletters en het vormen van samenstelling


Moeilijkheidsgraad:

Laag




 
Hoe de oefening uitvoeren?
Hulpmiddelen
Oefening



Hoe de oefening uitvoeren?

Er wordt een tekst weergegeven uit het boek "Nicht alle waren Mörder" van Michael Degen.

Deze tekst uit 1999 werd aangepast aan de nieuwe spelling van augustus 2006, maar er zijn moedwillig tien fouten tegen deze spelling ingebouwd:
7 fouten tegen de regels voor hoofdletters.
3 fouten tegen de regels voor samenstellingen.

Deze tekst is herhaald in een vak, waar u de tien fouten kan opsporen en verbeteren. Daarna kan u daaronder de foutloze tekst ter controle raadplegen.

Ter info rond de tekst:
Het verhaal gaat over een kleine joodse knaap (Maxe, de ik-vorm in het verhaal) die tijdens de Tweede Wereldoorlog in Berlijn ronddoolt. Maxe en zijn vriendje Rolf zoeken metaalstukken van afgeschoten vliegtuigen. Een Russische soldaat heeft de twee in het visier...


Hulpmiddelen

Gebruik van hoofdletters
Gebruik van samenstellingen


Oefening

Wir kehrten um und machten einen weiten Bogen um die Beiden. Ich lief voraus und hatte meine Augen immer noch am Boden, auf der Suche nach einem Splitterstück.
"Ich habe was", hörte ich Rolf rufen, "Der glänzt ja wie eine Speckschwarte."
Ich drehte mich um, und plötzlich gab es einen leisen Knall.
"Aua! Mensch, verdammter Mist!", rief Rolf.
Ich warf mich auf den Boden. "Los, runter mit dir", schrie ich, "Der Russki macht Scheiben schießen auf uns!"
Er warf sich auch hin. "Ich glaube nicht, dass der Russki das war", sagte er. "Mich hat da Was gestochen. Ich bin vielleicht auf Was getreten." Er versuchte auf zu stehen.
Mann, tut mir mein Bein weh!"
Ich sprang auf ihn zu, griff ihm vonhinten unter die Achseln und zertte ihn hoch.
"Ruhig, ruhig, Maxe. Nicht so hastig. Es tut verdammt weh!"
"Deine Hose ist ganz nass."
"Ich habe vor Schreck in die Hose gepisst."
"Das ist Blut", sagte ich, "Du bist voller Blut da unten. Komm, stütz dich auf mich. Ab nach hause."




 

Oplossing van de oefening


 

Verantwoordelijkheid: Sebastian Norbert Hope, Niedersachsen, Deutschland (zie contact).